¿Qué nos preocupa?

Presente

Veamos… ¿qué nos preocupa?

A los más afortunados el futuro, a los menos el pasado y el futuro.

Preocupación doble.

Como empresarios y directivos andamos haciendo planes. Proyectando estrategias. Analizando el entorno para encontrar nuevas oportunidades de mercado. Escrutando infinidad de páginas de Excel con números y colorines (de tamaño minúsculo) para ver en que hemos fallado, preguntándonos que se podría haber hecho mejor.

Futuro y pasado. Hacemos reuniones, participamos en eventos, ojeamos libros y revistas, nos extasiamos en el intento de ser productivos, de mejorar la cuenta de resultados, de incrementar los beneficios. Todo eso sin CRISIS. Es lo habitual, ahora con la crisis a todo ello podemos añadirle el desconcierto y una cierta dosis de ansiedad, sobre todo para aquellos que ven mermada su facturación de forma alarmante.

El refranero es insultante: “No te preocupes, ocúpate”. Parece simple. Pero no lo es. ¿Cómo me puedo ocupar del pasado y del futuro?

Simplemente no puedes, sólo esta en tu mente pero no es real.

Tan sólo disponemos del presente en el que estamos y aunque no lo creamos siempre estamos ahí. Para darse cuenta hay que quedarse quieto, un truco para hacerlo es centrarse en la respiración.

Los egos dirán: “y eso ¿para qué sirve?”, te puedo responder que para vivir, para tomar conciencia de que no somos lo que hacemos, ni lo que decimos, somos y ya está.

Aprender a SER, y no dejarse llevar por la mente siempre ansiosa, perturbada, con ambición de más, se  puede hacer por ejemplo, a través de la meditación.

Con la práctica llegas a tener mucha capacidad de atención, de concentración en dónde estás,  a eso se llega porque en tu interior ya no hay conflicto interno, tu mente deja de discutir y de perderse en banales discusiones acerca de lo que estás haciendo o dejando de hacer.

Necessito ser útil

Una vida inútil equivale a una muerte prematura.

Goethe (1749-1832) Poeta y dramaturgo alemán.

Llegir aquesta frase em va fer pensar com em sento. Com a vegades la societat confon la motivació de guany amb l’activista i això fa que entrem en una espiral interminable d’estrès i malestar.

Per a mi la motivació de Guany (Mc Llelland) sempre ha estat una de les bàsiques en la meva forma de funcionar, m’agraden els reptes, aconseguir objectius, tenir èxit i resultats en la meva feina… i això m’aporta una sensació d’utilitat que aporto un profit o un benefici per un fi.

El problema és quan et deixes envair per l’aconseguir més que en el procés d’arribar-hi: vols els resultats. Importat: fer, fer i fer…. i d’això en diem ACTIVISTA.

L’Activista és un personatge que conviu amb molts de nosaltres, que ens fa que ens aixequem a les 7 de matí amb l’objectiu de fer, fer i fer… i després continuar fent. Per acabar rendits a la nit descansar les mínimes hores possibles per poder tornar a la càrrega al dia següent, per fer, fer i fer…

Amb aquesta manera de funcionar es col·leccionen èxits però no es gaudeixen, s’apilen medalles però que ni es recorden, arxives coneixements impossibles de poder assolir i després aprofitar… Però el pitjor de tot és quan una baixa inesperada, la jubilació o la baixa per maternitat amenaça aquest estil de vida.

De cop, no fas tot allò que voldries, o no pots o simplement ja has deixat de fer-ho. Els teus ritmes canvien i el teu món pateix un d’alta baix: ON ESTÀ LA MEVA UTILITAT??? Et preguntes desesperat.

Què difícil trobar-se en aquesta situació… sentir que ja no serveixes, que ets prescindible, …, que quan tu marxes, com em deia el meu professor de filosofia a COU: SRTA. PINA EL MÓN SEGUEIX GIRANT SENSE VOSTÈ.

És quan un es pot adonar que la seva motivació de guany ha estat una mica tergiversada, que és l’ACTIVISTA el que t’ha acompanyant… i que des de la motivació de guany el que hem de buscar és un altre objectiu, pensar en quina és la nostra funció en aquest moment: ser mare, ser avi, gaudir de tot allò que has anat sembrant… no treure-li valor a tots aquest altres objectius. Són tan importants com tenir èxits professionals. Són els èxits que ens completen com a persones.

DEJA PARA MAÑANA LO QUE PUEDAS HACER HOY

Evidentemente el título de este post es una provocación en toda regla. Inspirado en la mítica frase del refranero español creo que deberia ser el lema de los/as proscrastinadores/as. Que como muchos sabéis son las personas que de manera muy humana posponen y posponen aquellas tareas que no les apetece hacer, procrastinan del verbo procrastinar. Existen muchas web y referencias en blog tan interesantes como GTD (Getting Thing Done), o el arte de procrastinar, pero una de las últimas referencias que he visto ha sido en la serie de dibujos animados de Bob Esponja. En mi sincera opinión un capítulo genial que explica con lujo de detalles el significado de PROCRASTINAR, dónde cualquier situación, tarea o distracción es mucho más urgente y importante que la tarea que realmente se debería hacer. Bueno aquí os dejo el video son menos de diez minutos brillantes. Espero que os guste tanto como a mi!

Hablando de productividad

Almacén fábrica alfombras, más o menos ordenadas por colores. La organización es una pieza clave en la productividad.

Hace muchos meses, mi amigo Joan Pons nos animaba las cenas explicando apasionadamente su nuevo proyecto: Workmeter. Intentaba transmitirnos las ventajas de disponer de datos objetivos sobre “lo que hace la gente” en su jornada laboral. Con un cierto temor y algo de ignorancia hacíamos preguntas y planteábamos cuestiones entre éticas y resistentes al hecho de que “algo” en el inconsciente de nuestro ordenador obtenga datos sobre lo que hacemos.

Pero, por mi experiencia en la empresa, y especialmente trabajando en la mejora de procesos y de la organización laboral comprendí enseguida que esta idea era brillante. En lo concreto podemos decir que la gente no tendrá que hacer “registros de actividad” durante un curso de gestión del tiempo, (gran alivio para los alumnos). En lo mayúsculo cualquier directivo, líder, jefe de equipo y persona individual puede disponer de información real sobre lo que hace.

¡Lo he probado! y a pesar de tenerme por una persona bastante consciente de lo que hace y de cómo administra su tiempo (será por el gran número de cursos impartidos), la cantidad de información que he obtenido me ha ayudado a clarificar mis prioridades, a organizarme mejor y a ser más consciente del tiempo que le dedico a cada uno de los proyectos en los que trabajo.

Las bondades de este software las encontraréis en la web, por ahora os animo a todos a entrar y pedir una demo, no os arrepentiréis.

http://web.workmeter.com/control/es/home.htm

Seguiré hablando de productividad ya que todos sabemos que es un campo en el que tenemos mucho por recorrer.

Leer más de este artículo

Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.

Únete a otros 44 seguidores